داستان الاغی به نام بالتازار که دست به دست میان صاحبان مختلف می‌چرخد؛ برخی مهربان و برخی بی‌رحم، اما همگی با انگیزه‌هایی فراتر از درک او. بالتازار که زندگی‌اش موازی با اولین صاحبش، ماری، پیش می‌رود، یک حیوان بارکش واقعی است که گناهان بشریت را به دوش می‌کشد. اما او با وجود ناتوانی‌اش، سرنوشت خود را با بزرگواری می‌پذیرد.

با ورود یک غریبه خوش‌تیپ که تمام اعضای یک خانواده ثروتمند ایتالیایی را اغوا می‌کند و سپس ناپدید می‌شود، زندگی آن‌ها زیر و رو می‌شود. هر یک از آن‌ها دچار نوعی مکاشفه می‌شوند، اما هیچ‌کدام نمی‌توانند بفهمند که آن مهمان اغواگر که بود یا چرا آمده بود.

یک کارگردان جوان سینما در حال ساخت فیلمی با دوستش کریستا است. در این فیلم در فیلم، دو زوج حضور دارند؛ یکی واقعی و دیگری خیالی، و این اثر که از طریق پنج رویا روایت می‌شود، به همان اندازه که داستان تولید یک فیلم است، داستان تولد یک کودک نیز هست.

ژان باتیست که یک فیلمساز است و الی که بازیگر است، عاشق یکدیگر می‌شوند. آن‌ها برای مبارزه با ناراحتی و ناامیدی خود، به فرزندانشان پناه می‌برند: ژان باتیست به فیلمش و الی به پسر خردسالش.

دو نفر، یک مرد فرانسوی و یک زن یهودی آلمانی، در قطاری در حین فرار از ارتش آلمان که در حال ورود به فرانسه است، با یکدیگر ملاقات می‌کنند.

این فیلم به نویسنده مشهور فرانسوی قرن نوزدهم و پیشگام فمینیسم، ژرژ ساند، می‌پردازد و به بحث پیرامون او با جنبش فمینیستی جدید اوایل دهه ۱۹۷۰ و نقد محدودیت‌های تفکر ترقی‌خواهانه او می‌پردازد.

یک زوج جوان سوئیسی به نام‌های ونسان و فرانسواز تصمیم دارند ژنو را ترک کرده و در آفریقا ساکن شوند؛ یکی از دوستان آن‌ها که در الجزایر زندگی می‌کند به آن‌ها قول داده که در آنجا شغلی برایشان دست‌وپا کند.

اعتصاب در یک کارخانه سوسیس‌سازی فرانسوی به تیره شدن روابط یک فیلم‌ساز و همسر خبرنگارش دامن می‌زند.

این فیلم نشان می‌دهد که چگونه و چرا یک دختر ایتالیایی که ظاهراً انقلابی است، در واقع طعمه ایدئولوژی بورژوایی شده است.

تفسیر ژان لوک گدار و ژان پیر گورین از دادگاه «شیکاگو هشت» یا همان «شیکاگو هفت» که پس از فعالیت‌های اعتراضی کنوانسیون ملی دموکراتیک در سال ۱۹۶۸ برگزار شد. قاضی هافمن به شخصیت قاضی هیملر (با بازی ارنست منزر) تبدیل می‌شود و متهمان به نمادی کوچک از انقلاب فرانسه بدل می‌گردند.

فیلمی با رویکرد سیاسی که در آن تصاویری الهام‌گرفته از یک فیلم وسترن هجوآمیز، با حمله به تمامی کلیشه‌های سینمایی تا آن زمان و بحث درباره ماهیت و امکان شکل‌گیری سینمای انقلابی همراه می‌شود.

دو داستان دراماتیک؛ در گذشته‌ای نامعلوم، یک آدم‌خوار جوان که پدر خود را کشته است، محکوم می‌شود تا توسط حیوانات وحشی تکه‌تکه شود. در داستان دوم، جولیان، پسر جوان یک صنعتگر آلمانی پس از جنگ، ترجیح می‌دهد با خوک‌های مزرعه‌اش وقت بگذراند، چرا که از روابط انسانی بیزار است.

در دوران پس از آخرالزمان در آینده‌ای نزدیک، بخش عمده‌ای از جمعیت اروپا بر اثر نوعی طاعون ناشناخته از بین رفته است. چینو و دورا، یک زوج جوان، توسط کسانی که مقامات یک پایگاه موقت و ایزوله را تشکیل می‌دهند، جمع‌آوری می‌شوند. آن‌ها مورد آزمایش قرار گرفته و آنتی‌بیوتیک‌هایی به آن‌ها داده می‌شود که تا شش ماه از آن‌ها محافظت می‌کند؛ سپس به آن‌ها گفته می‌شود خانه‌ای متروکه را برای زندگی در منطقه انتخاب کنند و از این زمان برای باردار شدن و بقای نسل استفاده کنند.

در حالی که گروه رولینگ استونز در حال تمرین ترانه «همدردی با شیطان» در استودیو هستند، یک روایت متناوب از طریق پنج بخش مختلف، به بررسی جامعه، سیاست و فرهنگ سال ۱۹۶۸ می‌پردازد.

گروه کوچکی از دانشجویان فرانسوی در حال مطالعه آثار مائو هستند و تلاش می‌کنند جایگاه خود را در جهان پیدا کنند و با استفاده از تروریسم، جامعه را به یک جامعه مائوئیستی تغییر دهند.